Αρμονικότερη ζωή
Όλοι μας θεωρητικά θέλουμε να έχουμε αρμονικότερη ζωή και περισσότερη ευτυχία. Στην πραγματικότητα όμως, η καθημερινότητα των περισσότερων από εμάς, απέχει πολύ από την «αρμονικότητα», καθώς χαρακτηρίζεται από την αγωνία για την επιβίωση, τις δυσκολίες των μικροπροβλημάτων, από θέματα επαγγελματικά, προσωπικά, συναισθηματικά, οικογενειακά που μας απασχολούν έντονα κλπ. Έτσι λοιπόν, αρκετά συχνά ο σύγχρονος άνθρωπος νιώθει να κατακυριεύεται από προβλήματα στα οποία δε βλέπει ορατές λύσεις ή αυτές μοιάζουν να είναι πολύ μακρινές και δύσκολες. Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν; Πως μπορούμε να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη και να βγούμε ενδεχομένως από τα αδιέξοδα;
Καταρχήν θα πρέπει να δώσουμε λίγο χρόνο «καθαρής σκέψης» στον εαυτό μας. Εννοώ τη σκέψη που γίνεται με καθαρό μυαλό και σ’ ένα ήσυχο περιβάλλον, όπως κοντά σε μια ήρεμη παραλία δίπλα στη θάλασσα, σε μια όμορφη τοποθεσία στην εξοχή, ή και μέσα στην πόλη σε ένα ήσυχο café κλπ. Κάπου όπου θάμαστε μόνοι, εμείς κι ο εαυτός μας και θάχουμε το χρόνο και την άνεση να σκεφτούμε, να «τα βάλουμε κάτω», να κρατήσουμε κάποιες σημειώσεις αν χρειαστεί, χωρίς να μας διακόπτουν εξωτερικοί θόρυβοι, κινητά τηλέφωνα, άλλα άτομα κλπ. Τότε μπορούμε να κάνουμε μερικές ωραίες, δημιουργικές σκέψεις εμπεριέχοντας ίσως και τα εξής:
1. Η αρχή της δυναμικής επίδρασης στο περιβάλλον μας: Ο άνθρωπος σε μεγάλο βαθμό μπορεί να δημιουργεί την πραγματικότητά του με τη σκέψη του. Αν σκέφτομαι θετικά, νιώθω θετικά, κάνω θετικές ενέργειες –πράξεις και έχω θετικά αποτελέσματα και απολαμβάνω τους καρπούς τους. Αν σκέφτομαι αρνητικά, συμβαίνει ακριβώς το ανάποδο. Άρα από αυτήν την άποψη, η πραγματικότητα δεν είναι παρά ένα σύνολο σκέψεων ή τουλάχιστον ξεκινά σαν ένα σύνολο σκέψεων.
2. Η αρχή της φροντίδας: Κάθε πράγμα για να έρθει, πρέπει να φροντίσουμε ώστε να έρθει. Η επιτυχία, η αφθονία, η αρμονία κλπ. είναι σαν ένα λουλούδι, όσο το φροντίζεις και το ποτίζεις και το αγαπάς, τόσο αυτό ανθίζει και μεγαλώνει. Δηλαδή, για να πετύχουμε στόχους ή για να πετύχουμε την αρμονία στη ζωή μας θα πρέπει συνειδητά και συνειδητοποιημένα να την επιδιώξουμε και να φροντίσουμε να συμβεί.
3. Κάθε αλλαγή ξεκινά με μια απόφαση. Για να χάσω 10 δέκα κιλά, πρέπει να επιλέξω να τρέφομαι υγιεινά και ισορροπημένα ως τρόπος ζωής, για να αποκτήσω γνώσεις και πιθανόν πτυχίο σε κάποιον τομέα θα πρέπει να αποφασίσω να αφιερώνω 1-2 ώρες την ημέρα κάθε μέρα για διάβασμα, για να αποκτήσω και να απολαμβάνω μια καλή σχέση με έναν σύντροφο στη ζωή μου, πρέπει να πρώτα να το αποφασίσω και κατόπιν να φροντίσω να γίνει. Αντίθετα, αν επιλέξω να τρώω υπερβολικά τότε είναι σίγουρο ότι θα βάλω πολλά κιλά σε λίγα χρόνια, αν αποφασίσω -επιλέξω να κάθομαι στο σπίτι μου να βλέπω τηλεόραση, τότε ούτε σύντροφο μπορώ να βρω, ούτε καινούριους πελάτες, ούτε καλύτερη δουλειά κλπ.
4. Η αρχή της επιλογής του καλού. Μπορεί να φαίνεται προφανές ότι οι άνθρωποι επιδιώκουν και επιλέγουν ό,τι είναι καλό για αυτούς. Δεν είναι όμως! Σκεφτείτε ας πούμε μερικές περιπτώσεις όπου δεν επιλέγουμε το καλό όπως: όταν καπνίζουμε, όταν μπλεκόμαστε σε αδιέξοδες προσωπικές σχέσεις που μας στεναχωρούν και μας καταπιέζουν και παραμένουμε σ’ αυτές, όταν μένουμε σε δουλειές που ούτε μας ευχαριστούν, ούτε λεφτά βγάζουμε, όταν μπλεκόμαστε σε καβγάδες ή διαφωνίες χωρίς νόημα και κέρδος αλλά αντίθετα καταναλωνόμαστε άσκοπα, και πάει λέγοντας. Τώρα, γιατί επιλέγουμε να κάνουμε πράγματα που είναι ενδεχομένως επιζήμια για μας; το θέμα είναι πολύ βαθύ, αλλά σε μια απλή προσέγγισή του, θα έλεγα ότι συνήθως μπορεί να επιλέγουμε το «εύκολο» από το «καλό –ωφέλιμο», ή αν θέλετε το προσωρινό όφελος από το μακροπρόθεσμο. Ακόμη, η αυτοπεποίθησή μας (ή η έλλειψή της) και η αντίληψη που έχουμε για τον εαυτό μας, μπορεί να μας οδηγούν σε λάθος επιλογές που τις θεωρούμε (τουλάχιστον προσωρινά) ως συναισθηματικά ασφαλείς ή τουλάχιστον λιγότερο επώδυνες.
5. Το ερώτημα της ευτυχίας. Τελικά, τι θέλουμε στη ζωή μας, για να είμαστε ευτυχισμένοι και να νιώθουμε αρμονία, ευτυχία, αίσθημα ολοκλήρωσης; Για τον κάθε άνθρωπο μπορούν να βρεθούν διαφορετικές απαντήσεις, το σημαντικό όμως είναι να κάνουμε το ερώτημα στον εαυτό μας. Και μάλιστα, να το επαναλαμβάνουμε σε τακτά χρονικά διαστήματα, για να μη ξεχνάμε τα πραγματικά μας «θέλω» και ξεστρατίζουμε από τους στόχους μας. Μέσα σε μια κοινωνία καταναλωτική, ανταγωνιστική, πιεστική, με ένα σύνολο κανόνων και δογματικών επιρροών να μας βομβαρδίζουν καθημερινά τη σκέψη με διαφημίσεις, μέσα ενημέρωσης κλπ., παρασυρόμαστε και άθελά μας ξεχνούμε ποιοι είμαστε πραγματικά, ποια είναι τα ταλέντα μας, τι θέλουμε, πως το θέλουμε, γιατί δουλεύουμε, τι επιδιώκουμε να πετύχουμε κλπ. Κατά τη γνώμη μου, σ’ έναν τέτοιο προβληματισμό σχετικά με το ερώτημα της ευτυχίας –αρμονίας θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας και να μεριμνήσουμε για τον εαυτό μας τουλάχιστον σε τρία επίπεδα:
· Σώμα: φροντίδα για καλή, υγιεινή, ισορροπημένη διατροφή και ελαφρά σωματική άσκηση –πάντοτε με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού μας. Επίσης, καλός καθημερινός ύπνος 8 ωρών. Φροντίδα για συχνά διαλείμματα 5-10’ λεπτών κατά τη διάρκεια της ημέρας και για απολαυστικά Σαββατοκύριακα με ό,τι μας ευχαριστεί, ό,τι μας κάνει καλό και ό,τι επιτρέπουν οι οικονομικές μας δυνατότητες (πιστέψτε με είναι πολλά όμορφα μικρά πράγματα που μπορούν να μας δώσουν χαρά)
· Συναίσθημα & Πνεύμα: φροντίδα για παρέα με θετικούς ανθρώπους που γελούν αυθόρμητα και χαίρονται τη ζωή τους. Ενδιαφέροντα, χόμπι, αθλητισμός, δραστηριότητες, εκδρομές, περιηγήσεις, ζωγραφική, μουσική, διάβασμα, συμμετοχή σε φιλανθρωπικές ομάδες, εθελοντισμός. Όλες αυτές οι δραστηριότητες μας αποφορτίζουν από την αρνητικότητα, μας ξεκουράζουν και μας διασκεδάζουν με την καλή έννοια. Επίσης, μας δίνουν ισορροπία, που είναι αναπόσπαστο στοιχείο της αρμονίας –ευτυχίας.
· Ψυχή: φροντίδα για την καλλιέργεια της ψυχής σημαίνει απαλλαγή από τα τοξικά συναισθήματα (έχθρα, μίσος, ζήλεια, θυμός, μνησικακία, μισαλλοδοξία, ματαιοδοξία, μεγαλομανία, αρχομανία, τάση για φιλονικία κλπ). Δε σημαίνει άγνοια των γεγονότων και στρουθοκαμηλισμός, αλλά «αναγνώριση» και «απαλλαγή» από τα αρνητικά συναισθήματα που συνοδεύουν τα γεγονότα και κατόπιν συγχώρεση (του εαυτού μας και των άλλων). Τέλος, καλλιέργεια και ανάταση της ψυχής σημαίνει σύνδεσή μας με την ανώτερη πνευματικότητα και τη θεία δύναμη που υπάρχει πέρα από τον υλικό κόσμο που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας.
Φιλικά
Γιώργος Προφέτης, PhD
